Vijf vragen aan Nathalie Delcroix: 'leeuwen fotograferen'

In twintig jaar tijd kan er veel veranderen. Van folk bij Laïs tot country & bluegrass bij Eriksson-Delcroix, een oceaan van verschil en toch ook weer niet. Gelukkig is de stem van deze Kempense nachtegaal altijd aanwezig. Wij zijn al vast van plan om enthousiast mee te wiegen op hun muziek!

Eriksson-Delcroix - Eerie Square Dances of the Future (foto: Koen Bauters) Eriksson-Delcroix - Eerie Square Dances of the Future (foto: Koen Bauters)

Hoe bereid jij je voor op een concert? Heb je een bepaald ritueel alvorens je op het podium stapt?
Door helemaal alleen te zijn in een loge met de deur op slot. Mezelf opmaken en omkleden geeft me rust. Dan kom ik vanzelf in de artiestenmodus die toch een beetje nodig is om te kunnen presteren. Het is een knop die omgedraaid moet worden. Ook gemberthee drinken, tandenpoetsen en Fisherman's Friend-muntjes (de blauwe) horen bij dat ritueel. Soms is het zelfs zo dat ik een lichte paniek voel opkomen als ik geen tandpasta of gemberthee bij me heb.

Welke blunder herinner je je nog?
Geen enkele. Wel is het soms spannend op het podium als er weinig reactie vanuit de zaal komt. Vooral als we de mensen goed zien zitten. Als ze op hun smartphone kijken, geeuwen of een ongeïnteresseerde indruk geven dan daalt het energiepeil op het podium enorm. Het is dan heel moeilijk om plezier te hebben tijdens het spelen en dat zijn gevaarlijke momenten voor blunders. Gelukkig weten we ondertussen hoe we daar mee moeten omgaan en kunnen we een knop omdraaien.

Welke muziek blijft je bij en waarom?
De artiest die destijds de grootste indruk op mij heeft gemaakt is Bonnie Prince Billy. Waarom? Daar kan ik niet echt de vinger opleggen. Zijn timing, zijn manier van zingen (heel ingehouden en zacht ,dat was toen echt nieuw voor mij), zijn teksten, zijn nummers, zijn sound gewoon. Zijn platen klinken top. Het lijkt alsof hij naast je zit op de zetel.

Wat zou je geworden zijn, indien er geen muziekcarrière voor je was weggelegd?
Echt geen idee, maar ik fantaseer soms weleens over een leven zonder stem :-). Ik zou wel heel graag eens dagenlang ongemakkelijk op mijn buik liggen onder een camouflagetentje om een leeuwenfamilie te fotograferen of zo.

Gerelateerde events

Brochures & nieuwsbrieven

Brochures & nieuwsbrieven

Schrijf je in

Bereikbaarheid

Bereikbaarheid

Meer info

Webdesign door Lavagraphics